แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หนี้กรรม (ตอนที่ ๒) แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หนี้กรรม (ตอนที่ ๒) แสดงบทความทั้งหมด

วันอาทิตย์ที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2555

หนี้กรรม (ตอนที่ ๒)

สวัสดีค่ะ  ท่านผู้อ่านทุกท่าน....อ่านเรื่องหนี้กรรมตอนที่ ๑  จบไปแล้ว  ท่านรู้สึกจิตใจเป็นอย่างไรบ้างคะ  คงจะสงสารหนูมากกว่าสมน้ำหน้านะคะ  สัตว์ก็มีวิบากกรรมเหมือนกับคน  เพราะเหตุว่ามีขันธ์ ๕ เหมือนกัน สัตว์โลกทั้งหลายมีกรรมเป็นของ ๆ  ตน.....การที่ได้เกิดมาเป็นสัตว์เดรัจฉานก็เพราะว่าผล (วิบาก) ของอกุศลกรรมมีกำลังแรงกว่าผลของกุศลกรรม  เมื่อเกิดเป็นสัตว์ก็ไม่สามารถที่สร้างบุญกุศลอะไรได้เหมือนกับมนุษย์ ถึงแม้ว่าจะมีขันธ์ ๕ เหมือนกันก็ตาม  ก็จะมีแต่เวียนวายตายเกิดอยู่ในอบายภูมิเรื่อยไป  จนกว่าผลของกุศลกรรมในชาติก่อน ๆ  จะส่งผลให้เกิดในภูมิมนุษย์

วันนี้ฉันก็จะขอเล่าเรื่องหนี้กรรมต่อเลยนะคะ  เพื่อไม่ให้เสียเวลารอคอยกันนานนัก  บางท่านก็อาจจะรอมาหลายวันแล้ว เพราะอยากจะทราบว่าหลังจากพวกหนูมันตายกันหมดแล้ว  ยังจะมีพิษสงอะไรอีกหนอ.....  กรรมที่ได้กระทำสำเร็จครบองค์แล้ว ย่อมมีผลหรือวิบากตามเหตุตามปัจจัย  ผลของกรรมจะส่งผลส่งผล  เมื่อมีเหตุปัจจัยพร้อมแล้ว ที่จะให้ผลของกรรมเกิด ผลของกรรมก็ย่อมเกิด ถ้าเป็นกรรมที่มีกำลังแรงเพราะเหตุว่าเป็นกรรมที่ประกอบด้วยเจตนา  ผลหรือวิบากกรรมก็ย่อมส่งผลเร็วกว่ากรรมที่ไม่ประกอบด้วยเจตนา.....เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวของคุณหน่อยและคุณพิชัย หลังจากที่หนู ๔ ตัวพ่อแม่เลูก ได้ตายเพราะความเหนียวของกาวแล้ว  การตายของพวกหนูเหล่านี้ ก็เป็นเรื่องสุดวิสัยจริง ไม่มีใครสามารถช่วยได้  คุณหน่อยเองก็ไม่มีเจตนาที่จะฆ่าพวกเขาหรอกนะ  แต่ว่าคงจะเป็นวิบากกรรมของพวกหนูด้วย จึงต้องมาตายในลักษณะเช่นนั้น  กรรมที่คุณหน่อยได้กระทำสำเร็จไปแล้วนั้น  ก็ได้ส่งผลอย่างรวดเร็วเกินคาด
เรื่องของวิบากกรรมเป็นเรื่องที่วิจิตรมากและยุติธรรมมาก  ใครทำกรรมเช่นใดไว้ก็จะต้องได้รับผลของกรรมเช่นนั้น

มีอยู่วันหนึ่งหนูตุ๊กตาลูกสาวคนเล็กวัย ๕ ขวบ  หลังจากเลิกเรียนโรงเรียนอนุบาล  พอกลับถึงบ้านเธอคงจะหิวมาก  จึงรีบวิ่งเข้าครัวเพื่อที่จะหาอะไรกิน  ตอนนั้นยังอยู่ในชุดนักเรียน  ยังไม่มีเวลาเปลี่ยน เพราะว่าหิวจัด  เธอจึงได้ปีนขึ้นบนเก้าอี้ตัวหนึ่ง ที่ตั้้งอยู่คู่กับโต๊ะอาหารในครัว  เพื่อที่จะเอาของกิน (ขนม) ที่อยู่บนโต๊ะ เธอยังเด็กยังเล็กมาก ไม่ได้คิดอะไร  รู้แต่ว่าหิวก็จะเอาของกินให้ได้  เก้าอี้ที่เธอปีนขึ้นไปนั้น  ได้มีกระติกน้ำร้อนตั้งอยู่บนเก้าด้วย  มันก็เป็นเรื่องแปลกดีนะ  ที่กระติกน้ำร้อนตั้งอยู่บนเก้าอี้ตัวที่หนูน้อยตุ๊กตาต้องการจะปีน  ทำไมจะต้องเจาะจงปีนเก้าอี้ตัวที่มีกระติกน้ำร้อนตั้งอยู่ด้วย  ทำไมไม่ปีนที่ตัวอื่น  และทำไมต้องเอากระติก มาตั้งไว้บนเก้าอี้ในวันนั้นด้วย  ทั้ง ๆ ที่ปรกติจะตั้งอยู่บนโต๊ะ  หนูตู๊กตาก็ไม่ได้สนใจกระติกน้ำร้อนเลย สนใจอย่างเดียวคือเรื่องของกิน  บังเอิญพอปีนขึ้นไป ยังไม่ทันจะยืนบนเก้าอี้  กระโปงเจ้ากรรมทำเรื่องอย่างช่วยไม่ได้เลย  ดันไปปัดเอากระติกน้ำร้อนหล่นลงมาพร้อมกับหนูน้อยผู้น่าสงสาร  ร่างน้อย ๆ ได้ตกลงมานอนฟุบอยู่กับพื้นห้องอย่างไม่เป็นท่า  กระติกน้ำหล่นลงมากระทบกับพื้นด้วยความแรง  เกิดเสียงดังเหมือนสนั่นลั่นบ้าน  ฝากระติกน้ำกระเด็นไปคนละทิศคนละทางกับตัว  ทันใดนั้นน้ำร้อนน้ำในกระติกซึ่งร้อนจัดแบบจัด ๆ  ได้ไหลออกมาลวกขาน้อย ๆ ของเด็กน้อยผู้ไร้เดียงสา  พ่อแม่ของเธอได้รีบนำเธอส่งโรงพยาบาลโดยเร็วด่วน....

ระหว่างที่รอการตรวจเช็คจากแพทย์ทางโรงพยาบาล  คุณหน่อยได้เล่าว่า  เธอได้เห็นหนูวิ่งผ่านหน้าเธอไปหลายตัว  จึงเป็นเหตุให้เธอนึกขึ้นได้ว่าหนูพวกนี้เขาได้มาทวงหนี้กรรมกับเธอแล้ว  เธอทราบดีว่าที่ลูกสาวเธอต้องโดนน้ำร้อนลวกเจ็บแสบที่ท้าวและที่ขานั้น  มันเป็นอาการเหมือนที่พวกหนูเขาเป็น  ลูกสาวเธอต้องนอนรักษาแผลซึ่งถูกน้ำร้อนลวกเหวอะหวะอยู่เป็นเวลานานถึง ๒ สัปดาห์  ขณะนั้นที่เธอนอนเฝ้าลูกอยู่ที่โรงพยาบาล พวกหนูก็ได้พากันมาปรากฏให้เธอเห็นอยู่บ่อย ๆ  จะเห็นหนูวิ่งอยู่ที่พื้นห้องหลายตัว  ทั้ง ๆที่ห้องนอนของโรงพยาบาลก็สะอาด ไม่น่าจะมีหนูมาซุกซ่อนอยู่ในที่นั้นได้  แต่ทว่าหนูพวกนี้เขาวิ่งผ่านหน้าแล้วก็หายไปอย่างรวดเร็ว  ก็คงจะเป็นวิญญาณที่ยังอาฆาตพยาบาทกันอยู่.....เมื่อทราบว่าเป็นวิญญาณพวกหนูที่ตายไปเมื่อ ๓ วันก่อนนี้  คุณหน่อยจึงได้สวดมนต์อุทิศส่วนกุศลให้พวกหนูทุกตัวทุกตนมีความสุขอย่าได้มาจองเวรจองกรรมกันอีก  หลังจากนั้นเธอก็ไม่เห็นวิญญาณของพวกหนูอีกเลย  ส่วนลูกสาวของเธอก็ได้ชดใช้กรรมที่แม่ได้ทำไว้แล้ว  ทุกวันนี้ที่ขาทั้งสองข้างของหนูตุ๊กตาก็ยังมีรอยแผลเป็นอยู่ เสมือนหนึ่งเป็นเครื่องเตือนใจให้ทุกคนในบ้านว่า "ไม่ควรเบียดเบียนสัตว์"......ครอบครัวนี้เขาเป็นคนใจบุญ  สวดมนต์ภาวนาท้งครอบครัว  แต่ที่ได้กระทำกรรมกับพวกหนูก็คงจะเป็นเพราะว่าเคยกระทำกรรมเช่นนี้มาแล้วแต่ปางก่อน     

วันอังคารที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2554

หนี้กรรม (ตอนที่ ๓)

สวัสดีค่ะ  ท่านผู้อ่านทุกท่าน....อ่านเรื่องหนี้กรรมตอนที่ ๑ จบไปแล้วรู้สึกจิตใจเป็นอย่างไรบ้างคะ  คงจะสงสารหนูมากกว่าสมน้ำหน้านะคะ หนูก็มีวิบากกรรมเหมือนกับคน  เพราะเหตุว่ามีขันธ์ ๕ เหมือนกัน การที่ได้เกิดมาเป็นสัตว์เดรัจฉานก็เพราะผล (วิบาก) ของอกุศลกรรมมีกำลังมากกว่าผลของกุศลกรรม เมื่อเกิดเป็นสัตว์ก็ไม่สามารถที่สร้างบุญกุศลอะไรได้เหมือนกับมนุษย์ ถึงแม้ว่าจะมีขันธ์ ๕ เหมือนกัน  ก็จะมีแต่เวียนวายตายเกิดอยู่ในอบายภูมิเรื่อยไป  จนกว่าผลของกุศลกรรมในชาติก่อน ๆ  จะส่งผลใก้เกิดในภูมิมนุษย์

วันนี้ก็จะขอเล่าเรื่องหนี้กรรมต่อเลยนะคะ  เพื่อไม่ให้เสียเวลารอคอยกันนานนัก  บางท่านก็อาจจะรอมาหลายวันแล้ว เพราะอยากจะทราบว่าหลังจากพวกหนูมันตายกันหมดแล้ว  ยังจะมีพิษสงอะไรอีก  กรรมที่ได้กระทำไปแล้วย่อมมีผลทั้งนั้น  อยู่ที่ว่าจะส่งผลเมื่อไร  เมื่อมีเหตุปัจจัยพร้อมแล้วที่จะให้ผลของกรรมเกิด ผลของกรรมก็ย่อมเกิด ถ้าเป็นกรรมที่มีกำลังแรงเพราะเหตุว่ากระทำด้วยความเจตนา  ผลหรือวิบากกรรมก็ย่อมส่งผลเร็วกว่ากรรมที่ไม่มีเจตนา.....เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครับของคุณหน่อยและคุณพิชัยก็คือ หลังจากที่หนู ๔ ตัว ได้ตายด้วยกาวเหนียว ๆ ดูดแน่น  ไม่มีใครสามารถช่วยได้  คุณหน่อยเองก็ไม่มีเจตนาที่จะฆ่าหนูเหล่านี้หรอกนะ  แต่ว่าคงจะเป็นวิบากกรรมของพวกหนูด้วย จึงต้องมาตายในลักษณะนั้น  กรรมที่คุณหน่อยได้กระทำสำเร็จไปแล้วนั้น  ได้ส่งผลอย่างรวดเร็วเกินคาด

มีอยู่วันหนึ่งหนูตุ๊กตาลูกสาวคนเล็กวัย ๕ ขวบ  หลังจากเลิกเรียนโรงเรียนอนุบาล  พอกลับถึงบ้านก็คงจะหิว
มาก  จึงรีบรี่เข้าไปในครัว ตอนนั้นยังอยู่ในชุดนักเรียนน่ะ  ยังไม่มีเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้า  เธอได้ปีนขึ้นเก้าอี้ที่โต๊ะอาหารในครัว  เพื่อจะเอาของกิน (ขนม) เธอยังเด็กและตัวเล็กมาก ไม่ได้คิดอะไร รู้แต่ว่าหิวก็จะเอาของกินให้ได้  เก้าอี้ที่เธอปีนขึ้นไปนั้น  ได้มีกระติกน้ำร้อนตั้งอยู่  มันก็เป็นเรื่องที่แปลกดีนะ  ที่กระติกน้ำร้อน  ต้องมาตั้งอยู่บนเก้าอี้ตัวที่หนูน้อยตุ๊กตาต้องการจะปีน  ทำไมหนูตุ๊กตาต้องเจาะจงปีนเก้าอี้ตัวที่มีกระติกน้ำร้อนตั้งอยู่  เก้าอี้ตัวอื่นที่ว่างก็มี  และตามปรกติกระติกน้ำร้อนก็จะตั้งอยู่บนโต๊ะ  แต่วันนั้นกลับดันมีคนเอามาตั้งไว้บนเก้าอี้  หนูตู๊กตาก็ไม่ได้สนใจกระติกน้ำร้อนเลย  สนใจอย่างเดียวคือเรื่องของกิน  บังเอิญพอปีนขึ้นไป ยังไม่ทันที่จะยืนบนเก้าอี้  กระโปรงเจ้ากรรมทำเรื่องอย่างช่วยไม่ได้เลย  มันไปปัดเอากระติกน้ำร้อน  เสียหลักทั้งคนและกระติกน้ำ เลยร่วงหล่นลงมาพร้อมกัน  ร่างน้อย ๆ ได้ตกลงมานอนฟุบอยู่กับพื้นห้องอย่างไม่เป็นท่า  กระติกน้ำก็หล่นลงมากระทบกับพื้นด้วยความแรง  เกิดเสียงดังสนั่นลั่นบ้าน  ฝาปิดกระติกน้ำกระเด็นไปคนละทิศคนละทางกับตัว  น้ำร้อนในกระติกซึ่งร้อนมาก ๆ  ได้ไหลทะลักออกมาลวกขาน้อย ๆ  ทั้งสองข้างของเด็กน้อยผู้ไร้เดียงสา  เธอได้ร้้องไห้ครวญครางด้วยความเจ็บปวดร้อนปวดแสบอย่างสาหัส  แผลเหวอะหวะน่ากลัวมาก   พ่อแม่ของเธอจึงได้รีบนำเธอส่งโรงพยาบาลโดยเร็ว....

ระหว่างที่รอการตรวจเช็คจากแพทย์ทางโรงพยาบาล  คุณหน่อยได้เล่าว่า  เธอได้เห็นหนูวิ่งผ่านหน้าเธอไปเป็นแถวหลายตัว เธอนึกขึ้นได้ว่า หนูพวกนี้ไม่ใช่หนูธรรมดา มันเป็นหนูที่จองเวรเธอ  เธอทราบดีว่าที่ลูกสาวเธอต้องโดนน้ำร้อนลวกเจ็บแสบแสนทรมานอยู่ขณะนั้น  มันเป็นอาการเหมือนที่พวกหนูเขาเป็นมาแล้ว  พวกพ่่อแม่หนูเขาคงจะอาฆาตพยาบาทมากที่ลูกของเขาต้องตายด้วย   ตอนนี้ลูกสาวคนเล็กของคุณหน่อยและคุณพิชัย ก็ได้รับใช้หนี้กรรมที่แม่ของเธอได้กระทำไว้กับพวกหนู  โดยไม่มีทางเลี่ยงเลย...... หนูตุ๊กตาต้องนอนรักษาแผลน้ำร้อนลวก  อยู่ที่โรงพยาบาลเป็นเวลานานถึง ๒ สัปดาห์  แผลจึงจะค่อย ๆ ดีขึ้น....คุณหน่อยได้เล่าว่า  ขณะนั้นที่เธอนอนเฝ้าลูกสาวอยู่ที่โรงพยาบาล  พวกหนูก็ได้พากันมาปรากฏตัวให้เธอเห็นอยู่บ่อย ๆ  คนอื่นก็ไม่มีใครเห็นด้วย  เธอเห็นคนเดียว เห็นหนู ๔ ตัววิ่งอยู่ที่พื้นห้อง  ทั้ง ๆที่ห้องนอนของโรงพยาบาลก็สะอาดดี ไม่น่าจะมีหนูมาซุกซ่อนอยู่ในที่นั้นได้  แต่ทว่าหนูพวกนี้เขาวิ่งผ่านหน้าแล้วก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว  เธอคิดว่าคงจะเป็นวิญญาณของพวกหนูที่ยังอาฆาตเธออยู่  จึงได้สวดมนต์แล้วอุทิศส่วนกุศลให้พวกหนูทุกตัว  ขอให้พวกเขามีความสุข  อย่าได้มาจองเวรจองกรรมกันอีกต่อไป  หลังจากนั้นมาเธอก็ไม่เคยเห็นวิญญาณของพวกหนูเหล่านั้นอีกเลย   ส่วนลูกสาวของเธอนั้น  แผลที่ขาทั้งสองข้างก็ได้รับการรักษาเป็นอย่างดี  แต่ถึงกระนั้นก็ยังมีแผลเป็นด่าง ๆ  ทั้งสองข้าง  บางครั้งก็จะมีอาการคันนิด ๆ

...นี่แหละค่ะความวิจิตรของวิบากกรรม  เราไม่สามารถทราบได้เลยว่า  ผลของกรรมที่ได้กระทำไว้แล้วในหลาย ๆ ชาติ จะส่งผลและปรากฏเมื่อไร  เพราะฉะนั้นจึงควรเจริญสติอยู่เนื่อง ๆ  เพื่อกั้นกระแสกิเลสไม่ให้ครอบงำจิต  ควรเจริญกุศลกรรมให้มาก......เรื่องหนี้กรรมนี้ก็เป็นอุทาหรณ์เตือนใจให้ระลึกเสมอว่า  เราไม่ควรเบียดเบียนสัตว์  กรรมและผลของกรรมมีจริง  สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม......ครอบครัวของคุณหน่อยและคุณพิชัยเป็นครอบครัวที่มีฐานะและหน้าที่การงานดี  มีลูก ๆ หน้ารักและว่านอนสอนง่าย  ทุกคนมีความศรัทธาในพระพุทธศาสนา สวดมนต์ภาวนาสม่ำเสมอทั้งครอบครัว หลังจากที่ได้ชดใช้หนี้กรรมกับหนูไปแล้ว  ชีวิตครอบครัวก็มีความสุขและราบรื่นดี มีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานดี  เพราะเป็นคนอยู่ในศีลในธรรมกันทั้งครอบครัว.....สำหรับเรื่อง "หนี้กรรม" กับหนูก็ขอจบเพียงแค่นี้จ๊ะ.....ขอทุกท่านจงมีความสุขใจ ด้วยการเป็นผู้ไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่นเถิด